HIPOTERAPIA - SPORTOWA JAZDA KONNA OSÓB NIEPEŁNOSPRAWNYCH
Osoby, które są zainteresowane zdobywaniem i podnoszeniem poziomu swoich umiejętności jeździeckich, mogą próbować swoich sił w sportowej jeździe konnej.
Osoby niepełnosprawne fizycznie trenują parajeździectwo, zaś dla sportowców z niepełnosprawnością intelektualną przeznaczone są treningi i zawody organizowane w ramach Olimpiad Specjalnych.
PARAJEŹDZIECTWO
Początki dyscypliny:
Na Igrzyskach Olimpijskich w 1952 roku srebrny medal w ujeżdżeniu zdobyła duńska amazonka Liz Hartel - osoba niepełnosprawna, która 12 lat wcześniej przeszła chorobę Heinego Medina. Jazda konna pomogła jej w znacznym stopniu wrócić do zdrowia. Jej historia zwróciła uwagę lekarzy i sympatyków jeździectwa na pozytywne aspekty oddziaływania jazdy konnej i jej użyteczność jako metody rehabilitacji. Od tego czasu obserwuje się intensywny rozwój sportu jeździeckiego osób niepełnosprawnych.
Parajeździectwo w Polsce:
Historia polskiego parajeździectwa związana jest z powstaniem w 2000 roku Stowarzyszenia Jeździeckiego Osób Niepełnosprawnych Hippoland. Stowarzyszenie to promuje jazdę konną osób niepełnosprawnych, organizuje szkolenia dla zawodników i trenerów oraz ogólnopolskie i międzynarodowe zawody, a także Mistrzostwa Polski w Paraujeżdżeniu.
W 2004 roku zawodniczka Aneta Matysiak jako pierwsza w historii polskiego paraujeżdżenia miała zaszczyt reprezentować nasz kraj na Igrzyskach Paraolimpijskich w Atenach.
System klasyfikacji zawodników:
W paraujeżdżeniu trenują i startują w zawodach osoby z niepełnosprawnością, wynikającą z różnych zaburzeń ortopedycznych i neurologicznych, a także niewidomi i niedowidzący.
Aby rywalizacja pomiędzy osobami o różnym stopniu niepełnosprawności była sprawiedliwa, wszyscy zawodnicy poddawani są procesowi klasyfikacji, w wyniku którego przydzielani są do jednego z pięciu poziomów sprawnościowych:
- Poziom I a - jazda tylko stępem,
- Poziom I b - jazda w większości stępem, z krótkimi odcinkami w kłusie,
- Poziom II - jazda stępem i kłusem,
- Poziom III - obowiązuje także galop,
- Poziom IV - jeźdźcy muszą wykazać się umiejętnością wykonania chodów bocznych i półpiruetu w stępie.
Podczas zawodów jeźdźcy wykonują programy drużynowe lub rozgrzewkowe, indywidualne i dowolne, odpowiednie dla danego poziomu.
OLIMPIADY SPECJALNE
Misja Olimpiad Specjalnych:
Olimpiady Specjalne zapewniają całoroczny cykl treningów i zawodów sportowych w różnych dyscyplinach olimpijskich dla dzieci i dorosłych z niepełnosprawnością intelektualną. Sport wpływa pozytywnie na rozwój sprawności fizycznej, daje sposobność demonstrowania odwagi, doświadczania radości i dumy z własnych osiągnięć, pokazywania swych talentów i umiejętności, daje też szansę zawierania nowych przyjaźni oraz możliwość pełniejszego włączenia się osób z niepełnosprawnością intelektualną w życie społeczności lokalnej.
Filozofia Olimpiad Specjalnych:
Olimpiady Specjalne zostały stworzone w przekonaniu, że osoby z niepełnosprawnością intelektualną potrafią przy odpowiedniej zachęcie i instrukcji trenować, cieszyć się i czerpać korzyści z uczestnictwa w sportach indywidualnych i zespołowych, dostosowanych, jeśli to niezbędne, do ich potrzeb i możliwości.
Zawody sportowe:
Zawody Olimpiad Specjalnych rozgrywane są jako odrębne imprezy sportowe i nie są związane z ruchem paraolimpijskim.
Co 4 lata organizowane są światowe letnie i zimowe igrzyska Olimpiad Specjalnych.
Każdego roku odbywają się również zawody rangi europejskiej, narodowej, regionalnej i lokalnej.
Konkurencje jeździeckie:
- Ujeżdżenie,
- Próba Caprilliego,
- Jazda w stylu angielskim,
- Jazda w stylu western,
- Ujżdżenie w stylu western,
- Bieg z przeszkodami,
- Prezentacja koni,
- Wyścigi:
- wyścig pomiędzy tyczkami,
- wyścig dookoła beczek,
- wyścig- ósemka,
- wyścig sztafet,
- Występy w dwójkach lub czwórkach,
- Sporty zunifikowane - sztafeta,
- Sporty zunifikowane - kadryl.
Podział zawodników na klasy:
Zgodnie z zasadą równości szans zawodnicy Olimpiad Specjalnych dzieleni są na grupy sprawnościowe, liczące od 3 do 8 zawodników o maksymalnie zbliżonym poziomie sprawności i umiejętności.
W jeździe konnej zawodnicy dzieleni są na grupy pod względem umiejętności jeździeckich.
Płeć i wiek nie są brane pod uwagę.
Poziom A - obowiązuje jazda stępem, kłusem i galopem.
Jeździec jest zdolny do współzawodnictwa według przepisów PZJ:
- A - zdolny do wszelkich wymagań dla swojej klasy,
- AP - nie jeździ kłusem anglezowanym lub wysiadywanym.
Poziom B - jazda stępem i kłusem:
- BI - jeździec samodzielny, może sprostać wszelkim wymaganiom dla swojej klasy,
- BIP - samodzielny, ale nie jeździ kłusem anglezowanym lub wysiadywanym,
- BS - jeździec wymaga asekuracji,
- BSP - jeździec wymaga asekuracji, nie jeździ kłusem anglezowanym lub wysiadywanym.
Poziom C - jazda tylko stępem:
- CI - samodzielnie,
- CS - z asekuracją.
Zawodnicy startują w zawodach na koniach udostępnionych przez organizatora. Obowiązuje ich strój jeździecki zgodnie z przepisami PZJ.
Dopuszczalne jest korzystanie ze specjalistycznego sprzętu jeździeckiego, po uprzednim zgłoszeniu tego faktu sędziemu zawodów.
Po zawodach następuje uroczysta dekoracja zwycięzców- na podium znajduje się 8 miejsc, dla każdego startującego zawodnika.
W czasie treningów i zawodów sportowcy są wspomagani przez wolontariuszy Olimpiad Specjalnych.
|
