HIPOTERAPIA -ZA I PRZECIW
Wskazania
Wskazań do hipoterapii jest wiele, w przypadku dzieci obejmują one:
Zespoły neurologiczne:
- mózgowe porażenie dziecięce (konieczna czynna pozycja siedząca i kontrola głowy),
- stany po urazach czaszkowo - mózgowych,
- minimalne uszkodzenia mózgu,
- choroby mięśni (przy sile mięśni ocenianej na min. 3 pkt. w skali Lovetta), konieczna jest indywidualizacja intensywności i czasu trwania zajęć,
- zaburzenia wzroku i słuchu,
- choroby i zaburzenia psychiczne.
Zespoły ortopedyczne
- wady postawy,
- skoliozy do 20 stopni wg. Coba z wyjątkiem progresujących skolioz idiomatycznych,
- stany po amputacji i wady rozwojowe kończyn.
Inne
- zespoły genetyczne np. Zespół Downa (wskazane jest wykonanie zdjęcia rtg- bocznego i czynnościowego odcinka szyjnego kręgosłupa),
- przepukliny oponowo - rdzeniowe, w zależności od wysokości uszkodzenia, obrazu klinicznego, współwystępowania wodogłowia,
- zespoły psychologiczne,
- opóźnienie psychoruchowe o nieustalonej etiologii,
- niepełnosprawność intelektualna.
W odniesieniu do osób dorosłych jako wskazania do hipoterapii wymienia się głównie:
- stwardnienie rozsiane,
- stany po udarach,
- stany po urazach czaszkowo-mózgowych,
- inne schorzenia narządów ruchu na tle neurologicznym i ortopedycznym,
- choroby i zaburzenia psychiczne,
- uzależnienia,
- patologie społeczne.
Przeciwwskazania
Nie w każdym przypadku zastosowanie hipoterapii jest możliwe.
Do bezwzględnych przeciwwskazań zalicza się m. in.:
- niepohamowany lęk,
- alergię na sierść, pot lub zapach konia,
- otwarte rany,
- brak akceptacji procesu terapeutycznego, terapeuty lub konia,
- odklejanie siatkówki oka, wzmożone ciśnienie gałki ocznej,
- pogorszenie stanu w zespołach neurologicznych, stanach po urazach czaszkowo - mózgowych, ADHD, chorobach mięśni,
- brak kontroli głowy w rozwoju motorycznym,
- wyraźne zwichnięcie stawów biodrowych,
- ostre stany chorób i zaburzeń psychicznych,
- podwyższoną temperaturę,
- ostre choroby infekcyjne.
Wymienia się również przeciwwskazania względne (rozpatrywane indywidualnie
w odniesieniu do konkretnego pacjenta).
Należą do nich:
- epilepsja,
- głęboki stopień niepełnosprawności intelektualnej,
- zaburzenia mineralizacji kości,
- utrwalone deformacje i zniekształcenia, przykurcze, ograniczenia zakresu ruchu układu kostno- stawowego,
- schorzenia okulistyczne.
Wszyscy pacjenci przed rozpoczęciem hipoterapii muszą przejść badania lekarskie i uzyskać zaświadczenie o braku przeciwwskazań do tego typu zajęć.
Hipoterapeuta ma prawo do odmowy prowadzenia zajęć w przypadku, gdy ma wątpliwości co do wskazań zawartych w skierowaniu lub uzna, że istnieją istotne przeciwwskazania do udziału danego pacjenta w zajęciach. |
|
